Aile

Şeytan, beni aşk acısıyla yıkamayacağını çok iyi biliyordu. Çünkü kalbim ne kadar kırılırsa kırılsın, sevmenin ne demek olduğunu hep bildim; aşık acısına dayanmayı öğrendim.

Ama o, en zayıf yerimi buldu, ailemi.

Onların üzerinden vurdu beni, çünkü biliyordu ki aşk geçer ama aileden gelen yara hiçbir zaman tam olarak iyileşmez.

Sevgiden vazgeçebilirdim ama kanımdan, canımdan geçemezdim. O yüzden hep ordan saldırdı en güvendiğim yerden, en sevdiğim insanlardan.

Ve ben her defasında yıkıldım, çünkü bu acının ilacı yoktu.

Aşkın yaktığı yer zamanla kabuk bağlar ama aileden gelen sızı hep içte kalır sessiz, derin ve asla tam olarak dinmeyen bir yara gibi.